W pierwszych rozdziałach Władcy Pierścieni Gandalf jawi się czytelnikowi jako postać niemal baśniowa: pogodna, nieco ekscentryczna, przypominająca dobrotliwego wuja, który potrafi oczarować towarzystwo prostymi sztuczkami i fajerwerkami. Ten obraz, lekki i pełen uroku, wydaje się jednak jedynie powierzchnią maską, pod którą kryje się znacznie głębsza rzeczywistość. W miarę rozwoju opowieści Gandalf odsłania swoją prawdziwą naturę, przechodząc przemianę od figury baśniowej do postaci o wymiarze niemal metafizycznym. Esej ten podejmuje próbę uchwycenia tej przemiany oraz jej zakorzenienia w strukturze mitologicznej świata Tolkiena.
Zobacz też: Imladris – dolina światła i decyzji: Rivendell jako sanktuarium wiedzy i początek wypraw
© Anna Eldameldor Mokos | Tolkien Studies Academy
