„Eukatastrofa”, to pojęcie wprowadzone przez J.R.R. Tolkiena, to nagły zwrot, w którym zdawałoby się nieuchronna katastrofa ustępuje miejsca niespodziewanemu ocaleniu. To szczególny rodzaj nadziei, który staje się centralnym motywem w jego twórczości. Najwyraźniej manifestuje się to w kulminacyjnej Bitwie Pięciu Armii w Hobbicie, gdzie Tolkien ukazuje nie tylko fizyczne starcie sił, ale także głębszą, filozoficzną walkę między losem a wolną wolą, między desperacją a nadzieją. Scena ta jest prawdziwą esencją eukatastrofy, gdzie wydaje się, że wszystko jest stracone, a jednak w najmniej oczekiwanym momencie zło zostaje pokonane. W tym eseju rozważymy, jak Tolkien wykorzystuje ten motyw w Hobbicie, aby ukazać, że nawet w najciemniejszych chwilach historii może nastąpić niespodziewany zwrot ku dobru, który daje nową nadzieję, mimo że nie usuwa tragizmu wcześniejszych wydarzeń.
Zobacz też: Beorn – człowiek, niedźwiedź i bohater
© Anna Eldameldor Mokos | Tolkien Studies Academy
