Lekcja: Nietypowa struktura „Władcy Pierścieni”

Dla wielu czytelników Władcy Pierścieni jest jedną z najważniejszych powieści fantasy w historii. Jednak jej niezwykłość nie polega wyłącznie na świecie Śródziemia, bohaterach czy wielkiej opowieści o Pierścieniu.

Równie niezwykła jest sama struktura tej książki. Z perspektywy współczesnych zasad pisania powieści historia stworzona przez J. R. R. Tolkiena wydaje się momentami wręcz niekonwencjonalna. Powieść jest bardzo długa, zawiera liczne pieśni i języki, obszerne dodatki oraz wiele odniesień do wydarzeń, których czytelnik nie poznaje w pełni w samej historii.

Co więcej, Tolkien często pozwala sobie na coś jeszcze bardziej niezwykłego, na długie fragmenty rozmów, opisy historii świata oraz rozbudowane wątki, które nie zawsze rozwijają się w sposób typowy dla klasycznej narracji przygodowej.

W pełnej lekcji przyjrzymy się temu, dlaczego struktura tej powieści jest tak nietypowa, jak działa podział narracji w Dwóch Wieżach, oraz dlaczego Tolkien uważał swoją książkę nie za trylogię, lecz za jedną wielką opowieść o losach Śródziemia.

Okazuje się bowiem, że to właśnie ta odwaga w budowaniu historii sprawiła, że Władca Pierścieni stał się jednym z najbardziej wpływowych dzieł literatury XX wieku.

© Anna Mokos | Tolkien Studies Academy